ΙΑΤΡΕΙΟ ΣΑΚΧΑΡΩΔΟΥΣ ΔΙΑΒΗΤΗ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ

ΗΜΕΡΕΣ & ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ: ΤΕΤΑΡΤΗ 11:00-13:00 ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Τι παρέχει το κέντρο

  • Εξωτερικό ιατρείο Σακχαρώδους Διαβήτη και άλλων Ενδοκρινολογικών Παθήσεων
  • Δυνατότητα διενέργειας όλου του απαραίτητου ελέγχου που αφορά τον Σακχαρώδη Διαβήτη, παθήσεις του θυρεοειδή, παχυσαρκίας και άλλων ενδοκρινικών νοσημάτων
  • Δυνατότητα νοσηλείας σε άτομα με ενδοκρινικά νοσήματα, όπως σοβαρού βαθμού υπο- ή υπερθυρεοειδισμός καθώς και πρωτοεμφανιζόμενος Σακχαρώδης Διαβήτης, παρέχοντας την απαραίτητη ενδοκρινική διερεύνηση (π.χ. δυναμικές δοκιμασίες) και ιατρική αντιμετώπιση (π.χ. έναρξη ινσουλινοθεραπείας)
  • Δυνατότητα νοσηλείας σε άτομα με εγκατεστημένο Σακχαρώδη Διαβήτη 1 ή 2 για την αντιμετώπιση των επιπλοκών, επίτευξη καλύτερης ρύθμισης και εκπαίδευσης στην ινσουλινοθεραπεία και τη διαχείριση της νόσου
  • Εκπαίδευση των ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη 1 ή 2 στη διαχείριση της νόσου (διατροφή, χρήση δισκίων, χρήση ινσουλίνης, αυτοέλεγχος, 24ωρες καταγραφές γλυκόζης, επείγουσες καταστάσεις π.χ. υπογλυκαιμία, υπεργλυκαιμία, σοβαρές ασθένειες) με τη συμμετοχή ειδικού εκπαιδευτή στον διαβήτη
  • Ειδικό ιατρείο τοποθέτησης αντλίας συνεχούς έγχυσης ινσουλίνης, εκπαίδευσης και 24ωρης υποστήριξης για άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη 1
  • Ειδικό ιατρείο Διαβήτη Κύησης και προγραμματισμού εγκυμοσύνης σε γυναίκες με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1
  • Τμήμα πρόληψης παθήσεων θυρεοειδή, Σακχαρώδη Διαβήτη, Διαβήτη Κύησης, παχυσαρκίας και των επιπλοκών τους

ΠΟΙΑ ΑΤΟΜΑ ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ ΤΥΠΟΥ 2

  • Οι υπέρβαροι και οι παχύσαρκοι (ΒΜΙ ή Δείκτης Μάζας Σώματος > 25kg/m2)
  • Όσοι κάνουν καθιστική ζωή
  • Όσοι εμφανίζουν διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη (προδιαβητικοί ασθενείς)
  • Όσοι έχουν πρώτου βαθμού συγγενή με Διαβήτη
  • Οι γυναίκες που παρουσιάζουν Διαβήτη κύησης ή αποκτούν νεογνά με βάρος γέννησης πάνω από 4 κιλά
  • Οι γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
  • Τα άτομα με αρτηριακή υπέρταση
  • Άτομα άνω των 45 ετών

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Στο Διαβήτη τύπου 1, συχνά η πρώτη εκδήλωση μπορεί να είναι η ανάπτυξη διαβητικής κεταξέωσης, με ναυτία, εμετό, κοιλιακό πόνο και απώλεια συνείδησης.

Το 50% των ατόμων με Διαβήτη τύπου 2 παραμένουν αδιάγνωστοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα καθώς η νόσος εισβάλλει βαθμιαία, η συμπτωματολογία λείπει τελείως και ο ασθενής αισθάνεται υγιής.

Τα κυριότερα συμπτώματα κατά την εκδήλωση της νόσου είναι η πολυδιψία (έντονη δίψα), η πολυουρία (και ειδικότερα κατά τις βραδινές ώρες), η πολυφαγία, η απώλεια βάρους, ο κνησμός, η συχνή εξάντληση χωρίς ιδιαίτερη σωματική δραστηριότητα, η δυσκολία επούλωσης των πληγών και τέλος οι συχνές φλεγμονές και λοιμώξεις.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

  • Παρουσία κλασικών συμπτωμάτων του Διαβήτη και τιμή γλυκόζης σε οποιαδήποτε στιγμή>200mg/dl
  • Τιμή σακχάρου νηστείας>126mg/dl (μετά από 8 τουλάχιστον ώρες αποχής από τη λήψη τροφής)
  • Δοκιμασία ανοχής γλυκόζης (καμπύλη σακχάρου): Τιμή σακχάρου 2 ώρες μετά από φόρτιση με 75g γλυκόζης από του στόματος >200mg/dl

Οι διαγνωσμένοι δεν έχουν λόγο να κάνουν αυτήν την εξέταση, η οποία όμως είναι πολύ χρήσιμη για άτομα με κληρονομικό ιστορικό.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Πολύ σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση του Σακχαρώδους Διαβήτη παίζουν:

  • η έγκαιρη διάγνωση της νόσου
  • η εκπαίδευση του διαβητικού ασθενούς σε σχέση με τις διατροφικές του συνήθειες
  • η εκπαίδευση του διαβητικού ασθενούς στον αυτοέλεγχο του σακχάρου και τη χορήγηση αντιδιαβητικών δισκίων ή ινσουλίνης

Η στρατηγική αντιμετώπισης του διαβητικού ασθενούς πρέπει να ικανοποιεί τρείς βασικούς στόχους:

  • το μακροχρόνιο γλυκαιμικό έλεγχο του ασθενούς
  • την αύξηση της σωματικής άσκησης και υιοθέτηση από τον ασθενή ενός πιο υγιεινού τρόπου ζωής
  • την εξάλειψη των παραγόντων που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης των χρόνιων επιπλοκών του Διαβήτη (πχ διακοπή του καπνίσματος, έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και των επιπέδων χοληστερόλης)

Η θεραπευτική προσέγγιση για την κάλυψη των παραπάνω στόχων βασίζεται σε τέσσερις κύριους άξονες:

  • την τήρηση συγκεκριμένου προγράμματος διατροφής
  • την αύξηση της σωματικής άσκησης
  • τη λήψη φαρμακευτικής αγωγής
  • την εκπαίδευση